Persian Listing

Hafez

30 sayings

الا یا ایها الساقی ادر کاساً و ناولها، که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها

O cupbearer, pass the cup and offer it, for love seemed easy at first, but difficulties followed.

نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند، جوانان سعادتمند پند پیر دانا را

Listen to counsel, dear one — fortunate youths hold the wise elder's advice dearer than their own life.

فیض روح‌القدس ار باز مدد فرماید، دیگران هم بکنند آنچه مسیحا می‌کرد

If the grace of the Holy Spirit lends its aid again, others too may do what the Messiah did.

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند، چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند

Good news has come: the days of sorrow will not last — as that did not remain, neither will this.

توانگرا دل درویش خود به دست آور، که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند

O wealthy one, win over the poor man's heart — for treasuries of gold and coin will not endure.

یوسف گم‌گشته بازآید به کنعان غم مخور، کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

The lost Joseph will return to Canaan — do not grieve; the hut of sorrows will one day become a rose garden.

دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت، دائماً یکسان نباشد حال دوران غم مخور

If the wheel of fortune ran against us for a few days, do not grieve — the state of the age never stays the same.

مجو درستی عهد از جهان سست‌نهاد، که این عجوز عروس هزار داماد است

Seek no faithfulness in this frail-founded world — this old crone has been bride to a thousand grooms.

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد، نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

Plant the tree of friendship, for it bears the heart's desire; uproot the sapling of enmity, for it brings countless grief.

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند، آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند

Those whose glance turns dust into gold — might they too spare a glance for us?

می خور که صد گناه ز اغیار در حجاب، بهتر ز طاعتی که به روی و ریا کنند

A hundred hidden faults are better than the worship others perform with pretense and show.

بکوش خواجه و از عشق بی‌نصیب مباش، که بنده را نخرد کس به عیب بی‌هنری

Strive, my friend, and do not go without love — no one buys a servant marked by the flaw of no skill.

مرغ دل باز هوادار کمان‌ابروییست، ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد

The heart's bird again longs for the bow-browed one — be watchful, dove, for the hawk has come.

غم کهن به می سال‌خورده دفع کنید، که تخم خوش‌دلی این است پیر دهقان گفت

Drive out old sorrow with well-aged wine — this, said the old farmer, is the seed of a joyful heart.

گره به باد مزن گرچه بر مراد رود، که این سخن به مثل باد با سلیمان گفت

Do not tie a knot in the wind, even when it blows your way — this the wind itself said to Solomon, as a proverb.

لعلی از کان مروت برنیامد سال‌هاست، تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد

No ruby of generosity has come from that mine in years — what became of the sun's warmth, the wind and rain's labor?

یکی از عقل می‌لافد، یکی طامات می‌بافد، بیا کاین داوری‌ها را به پیش داور اندازیم

One boasts of reason, another weaves empty claims — come, let us leave all these disputes to the true judge.

هر که شد محرم دل در حرم یار بماند، وان که این کار ندانست در انکار بماند

Whoever became intimate with the heart remained in the beloved's sanctuary; whoever knew not this art remained in denial.

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر، یادگاری که در این گنبد دوار بماند

I have found nothing sweeter than the sound of love's words — the one legacy that endures beneath this turning dome.

فی‌الجمله اعتماد مکن بر ثبات دهر، کاین کارخانه‌ایست که تغییر می‌کنند

Place no trust at all in the world's constancy — this is a workshop where everything is remade.

عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی، عشق داند که در این دایره سرگردان‌اند

The wise are the fixed point of the compass of being, yet love knows they still wander lost within its circle.

عهد و پیمان فلک را نیست چندان اعتبار، عهد با پیمانه بندم شرط با ساغر کنم

The sky's promises deserve little trust — I make my pact with the wine-cup, my agreement with the goblet.

رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم، با دوست بگوییم که او محرم راز است

The secret we told no stranger and never will, we tell our friend, for a true friend keeps a secret.

خوشا آن دم کز استغنای مستی، فراغت باشد از شاه و وزیرم

Blessed is that moment when, in the freedom of my own joy, I need neither king nor minister.

ده‌روزه مهر گردون افسانه است و افسون، نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

The sky's brief ten-day favor is but a fable and a spell — count it your chance, friend, to do good for friends.

هنگام تنگ‌دستی در عیش کوش و مستی، کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

In times of hardship, strive still for joy and delight — this alchemy of being turns even a beggar into Croesus.

چو مهمان خراباتی به عزت باش با رندان، که درد سر کشی جانا گرت مستی خمار آرد

As a guest among the free-spirited, treat them with honor — for you will bear the headache your own pleasure brings.

شب صحبت غنیمت دان که بعد از روزگار ما، بسی گردش کند گردون بسی لیل و نهار آرد

Treasure this night of companionship, for after our time the sky will turn through many more days and nights.

همه کارم ز خودکامی به بدنامی کشید آخر، نهان کی ماند آن رازی کزو سازند محفل‌ها

All my willfulness led at last to disgrace — how can a secret stay hidden once whole gatherings are built around it?

شبی تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل، کجا دانند حال ما سبک‌باران ساحل‌ها

A dark night, fear of waves, a whirlpool so dreadful — how could those resting light on the shore know our state?

Copied